
คือถ้อยธรรมนำชีวิต
.....................
ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า
“พระเจ้าข้า พวกเราจะไปหาใครเล่า
พระองค์มีพระวาจาแห่งชีวิตนิรันดร”
(ยอห์น 6:68)
พระวาจาของพระเจ้าทุกถ้อยคำที่ตรัสออกมา
ล้วนเป็นถ้อยคำเห็นธรรมล้ำเลิศ
ฉันเคยได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับการ “พูดเป็นธรรม”
ที่สมเด็จพระญาณสังวรฯ ได้กล่าวไว้ว่า
"พูดเป็นธรรม" มิได้หมายความว่า “พูดเรื่องธรรม"
แต่หมายความว่า "พูดถูกต้อง มีเหตุผล ไม่เป็นไปเพื่อเบียดเบียน แต่เป็นไปเพื่อเกื้อกูล”
มนุษย์เรา หลายครั้งมักใช้ถ้อยคำเพื่อนำเสนอตนเองให้โดดเด่นขึ้น
แต่ประหัตถ์ประหารคนอื่นให้ตกต่ำลง
เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันได้เตรียมสื่อการสอนเรื่องอุปมาเกี่ยวกับพระอาณาจักรสวรรค์
ซึ่งพระเยซูเจ้าได้ทรงตรัสสอนว่า
“ผู้ที่จะเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในสวรรค์ จะต้องมีใจถ่อมลงเช่นเด็กเล็กๆ”
พระวาจาของพระเจ้าทรงพลังและเป็นธรรมะที่ไม่เคยล่าสมัยเลยจริงๆ
ใจเด็กน้อยที่รู้ว่าตนต้องมีที่พึ่งพา
การพึ่งพาทำให้เราต้องทำใจให้เล็ก ให้สุภาพ ให้นบนอบเชื่อฟัง
เชื่อฟังใคร? ก็ต้องเชื่อฟังคนที่ตนรู้ว่าเป็นผู้ที่กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูตนมา
รักและดูแลเอาใจใส่ตนอย่างดี
เพราะผู้ที่รักตน ย่อมจะมีคำพูดเพื่อนำมาซึ่งความปลอดภัยทั้งฝ่ายกายและใจ
เด็กน้อยย่อมเปิดใจในการเชื่อฟังบิดามารดาของตน
แล้วมนุษย์นั่นหนาจึงควรย่อมต้องเปิดใจเชื่อฟังพระวาจาของพระเจ้ามิใช่หรือ
ฉันทบทวนดูชีวิตของตนเอง
ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกว่าตนเองกำลังออกนอกเส้นทางคำสอนของพระเจ้า
นั่นคือช่วงเวลาของการเดินทางเข้าสู่ที่มืดมิดของชีวิต
ฉันปรารถนาความสุขของอาหารฝ่ายกาย มากกว่าพระวาจาของอาหารฝ่ายใจ
ดังนั้นแล้ว จึงไม่แปลกเลยที่ฉันจะผิดพลาดพลั้งอยู่เสมอ
เพราะฉันหล่อเลี้ยงแต่อาหารฝ่ายกาย จนละเลยอาหารฝ่ายใจไปสิ้น
แม้ฉันจะจัดวินัยให้ตนเองในการไตร่ตรองพระวาจาประจำสัปดาห์ก็ตาม
บางครั้ง ฉันก็ยังรู้สึกเบื่อหน่าย ไม่อยากอ่าน ไม่อยากคิด ไม่อยากทำการใด
เลยเถิดไปถึงการบ่นว่า การทำความดีนั่นมันช่างแสนยากเย็นเหลือเกิน
ทั้งๆที่ก็รู้ว่า ความดีทำยากเพราะเราคาดหวังให้มนุษย์ด้วยกันเห็นความดีของเรา
ยกย่อง เชิดชู นำเสนอความดีของเรา
ลืมคิดถึงคุณสมบัติของศิษย์พระคริสต์ในการซ่อนตนดุจดังชาวประมงซ่อนตัว
นำเสนอพระเจ้าให้ชัดเจนมิใช่ตัวเราเองที่โดดเด่นขึ้นมา
ฉันจึงต้องกลับมาทบทวนชีวิตของตนเองใหม่อีกครั้ง
ในการนำพระวาจาของพระเจ้า ความจริงของชีวิต อาหารแท้ของจิตวิญญาณ
เข้ามาเป็นกิจการให้คนรอบข้างได้เห็น สัมผัส และยกย่องเชิดชูพระเจ้าในตัวฉัน
มิใช่ตัวฉันที่นำเสนอตัวเอง
เพราะว่า “หากไร้พระองค์ ฉันคงไม่อาจทำสิ่งใด” แน่นอน
“ข้าพเจ้าจะถวายพระพรแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าตลอดกาล
คำสรรเสริญพระองค์จะติดอยู่กับริมฝีปากของข้าพเจ้าเสมอ
จิตใจข้าพเจ้าจะภูมิใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า
บรรดาผู้ต่ำต้อยจงฟังและชื่นชมเถิด”
(สดุดี 34:1-2)
เติมวิตามินใจด้วยพระวาจา
ไปกับ น้ำผึ้งหวาน
(Theresa Paradee Thescharee)
20-08-2021
Link เพื่อแชร์ >> https://bit.ly/3yllxrb







