
ฉันเป็นลูกแกะที่พระองค์ทรงรัก
.......................
พระเยซูเจ้าตรัสว่า “แกะของเราย่อมฟังเสียงของเรา
เรารู้จักมันและมันก็ตามเรา....”
(ยอห์น 10:27)
พระเยซูเจ้าทรงเป็นแบบอย่างของผู้เลี้ยงที่แสนดี
พระองค์ทรงทราบดีว่าลูกๆของพระองค์นั้นแตกต่างกันอย่างไร
มีจุดเด่นและจุดด้อยเรื่องอะไร
พระองค์ทรงจัดสรรสิ่งที่ดีที่สุด เหมาะสมที่สุด
ตามความแตกต่างสำหรับลูกๆของพระองค์
สำหรับฉันก็เช่นกัน
ในวันที่ฉันทำผิดพลาดบกพร่อง
พระองค์ทรงตีสอนอย่างมีเมตตา ฉันเจ็บแต่รับรู้ว่าพระองค์ทรงตีสอนเพราะรัก
พระองค์ทรงเตือนฉันให้จดจำความผิดบกพร่องนั้นไว้และอย่ากลับไปทำมันอีก
ความผิดพลาดบกพร่องของฉันทำให้ฉันรู้จักที่จะให้อภัยผู้อื่นง่ายขึ้น
พระองค์ทรงทราบว่าฉันอ่อนแอและไม่มีพลังมากพอที่จะต่อสู้กับ
อุปสรรคหรือปัญหามากมายได้
แต่พระองค์ทรงค่อยๆเติมเต็มให้ฉัน ด้วยประสบการณ์ที่ยากลำบากในบางเวลา
เพื่อให้ฉันเรียนรู้ที่จะเข้มแข็งเมื่อถึงเวลาที่ต้องเข้มแข็ง
และรับรู้ถึงความแตกต่างระหว่างความอ่อนโยนและอ่อนแอ
พระองค์ทรงสอนฉันว่า ไม่มีอำนาจใดในโลกที่ยิ่งใหญ่ไปกว่าอำนาจของพระองค์
ฉันจะสามารถทำทุกสิ่งที่ยากลำบากได้
ด้วยอำนาจของพระเจ้าผู้ทรงเสริมพลังให้กับฉัน
ตราบเท่าที่ฉันยังอยู่ภายใต้การทรงนำของพระจิตเจ้า
ความแตกต่างระหว่างบุคคลเปรียบเสมือนบรรดาลูกแกะของพระคริสต์
และพระองค์ทรงทราบดีว่า ควรจะดูแลลูกแกะแต่ละตัวของพระองค์เช่นไร
ฉันมั่นใจว่าฉันเป็นลูกแกะที่พระองค์ทรงรักมาก
เพราะประสบการณ์ในชีวิตของฉันทั้งดีและร้าย ล้วนผ่านพ้นมาด้วยพระเมตตาทั้งสิ้น
ช่วงเดือนเมษายนที่ผ่านมา ฉันได้มีโอกาสสอนคำสอนภาคฤดูร้อน
ให้กับนักเรียนเพื่อเตรียมรับศีลมหาสนิท
นักเรียนที่มาเรียนจากต่างโรงเรียน และแตกต่างการเลี้ยงดู
ล้วนมีบุคลิกลักษณะและพฤติกรรมแตกต่างกันไป
เด็กหญิงคนหนึ่งมีบุคลิกลักษณะที่อ่อนโยน ใจเย็น ช่างออดอ้อนเอาใจใส่คนรอบข้าง
ในวันที่ฉันให้ทำกิจกรรมช่วยกันค้นหาคำที่หายไป
ทุกคนได้ค้นหาคนละ 1 คำ ส่วนคำที่เหลือให้ช่วยกันใครหาพบให้ออกมาวงกลมไว้
เด็กหญิงผู้อ่อนโยนกระซิบบอกฉันว่าขอให้หนูได้วงอีกคำนึงได้ไหม
ฉันตอบตกลง แต่ไม่ทัน
เด็กหญิงอีกคนหนึ่งมีบุคลิกลักษณะที่มีความมั่นใจในตนเองสูง คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น
ก็ออกมาวงจนครบทุกคำอย่างรวดเร็ว
เด็กหญิงผู้อ่อนโยน นั่งนิ่งๆ น้ำตาซึม
ฉันจึงบอกกับเด็กหญิงผู้มีความมั่นใจว่า ลูกไม่เหลือไว้ให้เพื่อนวงเลย
เพื่อนร้องไห้เลยค่ะ ปลอบเพื่อนหน่อยนะคะ
เด็กหญิงผู้มีความมั่นใจกลับตอบว่า
“เนี่ยแหละอยากเรียบร้อยเกินไป ก็เป็นอย่างนี้แหละ ทำตัวเอง”
ฉันจึงได้เข้าไปกอดเด็กหญิงผู้อ่อนโยนและสอนเด็กหญิงทั้งสองว่า
“พระเจ้าสร้างเรามาแตกต่างเพื่อเติมเต็มกัน
เพื่อนของหนูอ่อนโยน ไม่แย่งชิงใครเพื่อเตือนสอนหนูให้มีใจอ่อนโยนต่อคนรอบข้าง
ส่วนหนูก็เป็นคนที่ว่องไวปราดเปรียวเข้มแข็งก็เพื่อสอนเพื่อนให้เข้มแข็ง
และใช้ความเข้มแข็งของหนูปกป้องเพื่อนเช่นกัน
เราต่างใช้ข้อดีและข้อเสียของกันและกัน
เพื่อสอนและ ปรับปรุง สู่การเติมเต็มกันและกันนะคะ”
เมื่อฉันเป็นครู ฉันก็อยากจะเป็นครูที่ดีเหมือนที่พระเจ้าทรงเป็นนายชุมพาบาลที่ดี
อยากให้ลูกศิษย์ของฉันได้ซึมซับเอาข้อคำสอนของพระคริสต์
ที่ฉันหยิบยื่นให้ไปเป็นชีวิต
แต่ความที่ฉันเป็นมนุษย์ หลายครั้งฉันก็ทำหน้าที่ของตนเองได้ไม่ดีพอ
นอกเสียจากว่า ฉันจะวอนขอให้พระจิตเจ้านำทางฉัน
ในทุกกิจการดีที่ฉันกระทำ เพื่อถวายเกียรติแด่พระองค์
โปรดทรง ทอดพระเนตร พระเมตตา
นายชุมพา เยียวยา ลูกล้าอ่อน
อุปสรรค หนักหนา โปรดอาทร
ผิดพลาดพลั้ง เดือดร้อน วอนเมตตา
ลูกดังแกะ ตัวน้อย แสนด้อยค่า
หลงทางมา แสนระอา ใจล้าอ่อน
แปดเปื้อนหม่น มลทิน สิ้นพระพร
ขอคืนย้อน วอนพระ เมตตาเทอญ
--------------------------------------------
เติมวิตามินใจด้วยพระวาจา
ไปกับ น้ำผึ้งหวาน
(Theresa Paradee Thescharee)
05-05-2022
คัดลอกLinkเพื่อแบ่งปันบทความ >> https://bit.ly/3P48RhT







