การปล่อยปละละเลย หมายถึง การบกพร่องในการจัดหาสิ่งที่จำเป็นสำหรับพัฒนาการของเด็กในทุกๆ ด้านตั้งแต่สุขภาพ การศึกษา พัฒนาการทางอารมณ์ โภชนาการ ที่อยู่อาศัย สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยในบริบทที่ครอบครัว หรือผู้ดูแลมีความสามารถที่จะจัดหาได้ตามสมควร จนอาจทำให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของเด็ก หรืออาจเกิดอันตรายต่อพัฒนาการทางร่างกาย หรือจิตใจ ศีลธรรมหรือทางสังคม รวมถึงความบกพร่องในการดูแลและปกป้องจากภยันตรายต่างๆ อย่างเหมาะสม พฤติกรรมหรือการกระทำที่แสดงให้ เห็นว่าเด็กถูกปล่อยปละละเลย เช่น
• พ่อแม่หรือคนดูแลไม่จัดหาอาหาร เสื้อผ้าและที่พักที่เหมาะสมให้รวมถึงการไล่ออกจากบ้านไม่ได้ปกป้องเด็กจากภัยหรืออันตรายทาง ร่างกายและจิตใจ ไม่ได้ให้การดูแลที่เหมาะสมรวมถึงการใช้ คนดูแลที่ขาดคุณสมบัติหรือทักษะ หรือการไม่จัดให้มีการดูแลหรือรักษาทางการแพทย์ที่เหมาะสม
• การไม่สนองตอบต่อความต้องการทางร่างกายหรือจิตใจขั้นพื้นฐานของเด็ก
• การขาดวุฒิภาวะในการเป็นผู้ปกครอง เช่น การทิ้งเด็กไว้ที่บ้านโดยไม่มีการดูแลเป็นระยะเวลายาวนาน
ร่องรอยของการถูกปล่อยปละละเลย
− เด็กไม่ได้อาบน้ำ หรือหิว
− เด็กไม่อยากกลับบ้าน
− พ่อแม่ไม่ใส่ใจผลการเรียนของเด็ก
− พ่อแม่ไม่ตอบรับการติดต่อจากโรงเรียนหลายครั้ง
− พ่อแม่หรือผู้ปกครองตามกฎหมายไม่อยู่เป็นประจ า
− ไม่สามารถติดต่อพ่อแม่หรือผู้ปกครองได้เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน
ฝ่ายการศึกษา อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
เครดิตภาพประกอบ : สภาการศึกษาคาทอลิกแห่งประเทศไทย - Catholic Education Council of Thailand
