..หนูรักต้นไม้..
สวัสดีครับผมชื่อ เด็กชายณัฐวีร์ เกียรติวัฒนวิศาล ชื่อเล่น น้องพอร์ช ครับ
วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่อง “หนูรักต้นไม้” บ้านของผมตอนนี้ทางเข้าหมู่บ้านถูกน้ำท่วม
ผมเห็นบ้านของคุณยายก็ถูกน้ำท่วมเหมือนกัน น้ำในแม่น้ำที่อยู่หน้าบ้านของคุณยายสูง
จนมองไม่เห็นสะพานหน้าบ้านของคุณยายเลยครับ ผมถามคุณแม่ว่า “ทําไมน้ำท่วมครับ”
คุณแม่เล่าว่า “น้ำท่วมเป็นเพราะ ต้นไม้ป่าไม้ถูกคนใจร้ายตัดเอาไปขาย พอฝนตก
ไม่มีต้นไม้ช่วยซับให้น้ำไหลลงสู่ดินได้น้ำเลยท่วม” ผมบอกกับคุณแม่ว่า “โตขึ้นผมจะไม่
ตัดต้นไม้เพราะผมไม่ชอบน้ำท่วมเลยครับ”
ผมกับคุณพ่อคุณแม่ และคุณยายจะช่วยกันปลูกต้นไม้ที่บ้าน คุณพ่อขุดดิน พอขุดไปเรื่อย ๆ
ในดินมีไส้เดือนอยู่ด้วยตัวมันยาว ๆ พอคุณพ่อขุดดินเสร็จ ผมกับคุณแม่ก็เอาต้นไม้ไปใส่ในหลุม
และเอาดินกลบให้ต้นไม้ตั้งอยู่ได้ ส่วนผมเอาบัวรดน้ำ มารดน้ำให้ต้นไม้คุณแม่บอกผมว่า
“กลับจากโรงเรียนน้องพอร์ชต้องมารดน้ำ ต้นไม้ทุก ๆ วันนะคะ”
นับจากวันนั้น ทุกวันหลังเลิกเรียนผมจะมารดน้ำต้นไม้เป็นประจำ ผมบอกกับแม่ว่าถ้าต้นไม้
ที่บ้านผมโตแล้วผมจะชวนเพื่อน ๆ ของผม คือ โอ๊ตน้องไออุ่น ตะวัน ต้า กองโต้แทน ต้นกล้า ไปปลูก
ต้นไม้ที่โรงเรียน และสถานที่อื่น ๆ ให้มีต้นไม้เยอะ ๆ เลยครับ หมู่บ้านของผมจะได้น่าอยู่ครับ
เด็กชายณัฐวีร์ เกียรติวัฒนวิศาล (อนุบาล 3/1)
โรงเรียนเซนต์แอนดรูว์
ที่มา : จุลสารเพื่อนอนุบาล ฉบับที่ 4 ปี 2563 (หน้า 45)
แผนกปฐมวัย
ฝ่ายการศึกษา อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
